Wijnkenners zijn er in alle soorten en maten en ze mogen graag ons leken adviseren. Er is niets mooiers dan het spuien van kennis en allerhande feiten. Je ziet veel van dit soort wijnkenners, maar stel je het volgende scenario voor.
Er is een zelfbenoemde wijnkenner en een zelfbenoemde wijnleek. Uiteraard begint de wijnkenner bij de eerste de beste wijn te praten. “Oh, dat is echt een magnifieke wijn. Zeer rond en zacht, met verfijnde delicate aroma’s en zachte tannines. De druiven zijn door een uiterst interessante wijnmaker met hand geplukt en vervolgens geperst”. De wijnleek zegt op zijn beurt “Ik weet niets van wijn, alleen wat ik lekker vind. Laat eens proeven.” Vervolgens proeven beide heren de wijn, de eerste proeft zeer overtuigend met alle showelementen erom heen, de tweede neemt een slok en slikt het door. De wijnkenner spreekt alle lof over de wijn, de leek zegt alleen maar “ik vind het niet zo lekker, veel te bitter”. De wijnkenner probeert zich te redden, “dat komt door de jonge groene tannine, dat geeft hem een bittertje”.
Wie is nu een wijnkenner? Naar mijn mening is proeven datgene wat je doet om te kijken of een wijn lekker is, niet om te kijken wat je er allemaal over kunt vertellen. Vele malen weet de wijnleek meer over wijn dan de kenner, ze willen alleen niet met deze kwaliteit pronken. Wijnproeven is immers ingewikkelder dan informatie opdreunen, daar hoef je toch niet mee te pochen…
Popularity: 24% [?]
Helemaal mee eens.
De z.g. wijnleek weet vaak de jargon niet te gebruiken om hun kennis en indrukken over wijnen te delen. De wijnkenner pronkt hier juist graag mee, maar intimideert de leek.
Leuk verhaal.
Groet,
Herman
Bedankt voor het compliment!
Ja ten dele kan ik het met de schrijver eens zijn. Maar is het juist niet die kennis en ervaring die je bezit die het drinker van wijn des te interessanter maakt? Maakt kennis over detail en achtergrond het leven in het algemeen niet kleurrijker? Het zwart/wit van lekker of vies is ook maar saai. Als kenner en liefhebber wil je meer en wil je dat delen als je als vrienden een knots van een fles opentrekt. Dus wie is de kenner? Uiteindelijk bepalen we zelf wat we lekker vinden, daar kan een mooi verhaal weinig aan veranderen. Wel is het zo dat de kenner handen en voeten weet te geven aan zijn oordeel over de wijn die hij drinkt.
Dat is het leuke, er zitten twee kanten aan het verhaal. Aan de ene kant kun je onbevooroordeeld proeven, aan de andere kant kun je meer genieten door dat beetje kennis wat je bezit. Er zit geen goed of slecht aan, iedereen is wat mij betreft een kenner. De een bezit alleen wat meer feitenkennis…