Utaste Wine & Food

Afgelopen weekend had ik de eer op te treden voor 150 personen. Het bedrijf Wine Masters kreeg een opdracht binnen aangaande een grote proeverij en vervolgens zijn ze op zoek gegaan naar sommeliers die deze middag in konden kleden. Ik was een van de gelukkigen en mocht de proeverij centraal begeleiden. Campingwijzer had een jaarlijkse bijeenkomst, waarbij iedereen weer bijgepraat werd over de wijze van het beoordelen van campings. Daar weet ik niets van, maar het beoordelen van wijn, dat is mijn vak. Ik kreeg dus anderhalf uur om de proevers wat bij te brengen over wijn proeven.

Vol goede moed startte ik met de eerste wijn, een Prosecco Frizzante, om de mond eens goed op wijn te zetten. Al snel bleek dat de helft van de proevers meer geinteresseerd was in het proeven en de buurman, dan het verhaal erom heen. Ik kan je nu uit eigen ervaring vertellen dat als 80 personen beginnen te praten, dat het best lastig is om er over heen te spreken, ondanks de microfoon. Na de tweede wijn heb ik met de deelnemers een compromis gesloten, ik vijf minuten praten, zij vijf minuten praten. Op deze manier konden de mensen die wel wat wilden weten aan hun trekken komen en vervolgens kon iedereen met elkaar weer verder praten. De mensen die echt meer wilden weten, werden door mij en mijn collega’s verder geadviseerd.

Nadat we vijf wijnen hadden gehad, was er nog een prijsvraag. Er was een fles bubbels te verloten en dat mocht ik wederom begeleiden. Opeens was het muisstil, zodra mensen wat kunnen winnen, dan luisteren ze wel. De eerste vraag, waarbij per tafel één persoon doorging had betrekking op het aantal liters wijn dat wij gemiddeld drinken. Vervolgens hebben andere vragen tot een winnaar geleid, die de heerlijke fles bubbels mee naar huis kon nemen. Zodra de bubbels overhandigd waren veranderde het geroezemoes weer in een kakafonie van menselijke geluiden.

Een hele ervaring, een proeverij voor 150 personen, waarvan de helft niet geinteresseerd is. Hopelijk is er de volgende keer een gezamenlijke interesse, want nu kwamen de mensen die meer wilden weten er bekaaid van af.

Popularity: 15% [?]

Het was dinsdag, en de reclamefolders vielen op de deurmat. “Kijk”, zei Beate en gaf mij de folder van Intratuin, “Eikenhouten wijnfusten in de aanbieding deze week”. Ik keek naar de afbeelding en zag het meteen; dit waren de echte franse fusten, van echt limousinhout en van die ijzeren banden eromheen, en hier en daar gemorste rode wijn. Ik was enthousiast.

Donderdagavond na het eten gingen wij naar Intratuin Hilversum. “Helaas”, zei de verkoper, “ik had er vier maar ze zijn allemaal al weg. Soms blijf je ermee zitten, maar nu ging het heel hard. Ze komen ook niet meer binnen. Filiaal Almere had vanmiddag ook niets meer. Misschien nog in Amersfoort.” Hij had nog wel van die nieuwe fusten van over de honderd euro, maar ik wilde juist een echte gebruikte, die bovendien maar vijf tientjes kostte deze week. Ik was teleurgesteld en wij reden terug naar huis.

Thuisgekomen belde ik met filiaal Amersfoort. “Ja hoor”, zie de vriendelijke verkoper, “ik heb er nog een paar staan.” Ik was blij. “Kunt u er een voor mij reserveren? Dan haal ik ‘m zaterdag op” vroeg ik hem. “Artikelen uit de folder kunnen wij helaas niet reserveren meneer. Maar wij zijn wel tot negen uur open vanavond.” Ik keek op mijn horloge. Het was kwart over acht. Zaterdag zijn deze vast ook al verkocht, dacht ik en zei: “Ik spring nu in de auto en ben zo bij u.” Ik nam Beate mee als tom-tom omdat ik het filiaal zelf waarschijnlijk nooit op tijd zou bereiken.

Het was kwart voor negen. Filiaal Amersfoort had inderdaad nog vier fusten staan, en wij zochten de mooiste uit. De verkoper hielp het gevaarte in de achterbak te tillen, want zo’n ding is nog best zwaar. Wij reden samen terug met het wijnfust duidelijk zichtbaar en stuiterend in de achterbak. “Lachen als wij nu worden aangehouden voor alcoholcontrole”, zeiden wij tegen elkaar. “Dan vraagt die agent: Heeft u iets gedronken ? Ja meneer, 1 fustje maar; kijk maar achterin!”.

Thuisgekomen was de plaats voor het fust snel gevonden; onder onze druif, die alweer behoorlijk begint uit te lopen. Een echt frans wijnfust, een “barrique” noemen de fransen het. Er kan wel 225 liter wijn in, maar …. helaas, deze is leeg. Wel heel decoratief en hij wordt gebruikt als bijzetttafel als wij buiten eten. Maar voor een glaasje wijn zullen wij toch echt nog een fles moeten ontkurken !

Popularity: 12% [?]

Zoals eerder geschreven op dit blog blijkt dat er veel onderzoeken gedaan worden naar wijn en de invloed daarvan op de gezondheid. Wij zullen proberen zoveel mogelijk informatie daarover op dit blog te publiceren, ongeacht de mogelijk positieve of negatieve invloed op de gezondheid. Op deze manier weet u waarom wel of niet te genieten van een goed glas wijn op zijn tijd.

28-11: Champagne tegen cholesterol
Uit onlangs gepubliceerd onderzoek blijkt dat Champagne het slecht cholesterol verminderd. Gezonde respondenten kregen dagelijks een glas Champagne voorgeschoteld van 375 mililiter (dat vind ik een redelijk glas, het is immers een halve fles). Er is een voor- en een nameting gedaan en wat blijkt? De Champagnedrinkers ging het gehalte slecht cholesterol achteruit. Een goede reden om meer champagne te drinken lijkt me, was ik maar een van de respondenten!

26-11: Wijn tegen hoge bloeddruk
Uit recent onderzoek uitgevoerd door de universiteit van Harvard blijkt dat een paar glazen wijn hoge bloeddruk tegen kunnen gaan. Bij ruim 5000 is middels onderzoek aangetoond dat er een verband is tussen alcoholgebruik en hart- en vaatziekten. Bij de groep die meer dan acht glazen per week dronk was een significant lagere kans op hartaanvallen, 43% procent minder dan bij mensen die slechts een glas per week dronken.

Popularity: 10% [?]

Om staatskassen te spekken, bedenken overheden de vreemdste dingen. Accijnsen zijn algemeen bekend en daar weet de Nederlandse overheid wel raad mee. Binnenkort zullen de accijnsen op wijn met ongeveer 3% verhoogd worden. In Frankrijk hebben ze andere oplossingen om de staatskas te spekken. Voor ieder glas wijn dat in de horeca geschonken wordt, moet er een belasting betaald worden.

In een fonduerestaurant in Parijs hebben ze iets gevonden op dit probleem. De wijn is verpakt in zuigflesjes, exact zoals die voor kinderen. Op deze manier hoeft er geen belasting betaald te worden en kunnen ze de wijn tegen een gereduceerd tarief aanbieden. Het ziet er een beetje vreemd uit, maar het is wel lekker. Wil je er een keer heen, dan moet je zijn bij restaurant Le Refuge des Fondues, Rue des Trois Frères 17. Veel plezier!

Popularity: 7% [?]

Uit recent onderzoek uitgevoerd door de universiteit van Harvard blijkt dat een paar glazen wijn hoge bloeddruk tegen kunnen gaan. Bij ruim 5000 is middels onderzoek aangetoond dat er een verband is tussen alcoholgebruik en hart- en vaatziekten. Bij de groep die meer dan acht glazen per week dronk was een significant lagere kans op hartaanvallen, 43% procent minder dan bij mensen die slechts een glas per week dronken.

Het nadeel van dit soort onderzoeken is dat er eigenlijk niets te zeggen is over de gezondheid. Het consumeren van alcohol mag dan helpen bij hart- en vaatziekten, maar het heeft een negatief resultaat op de lever. Elk onderzoek zegt wat anders; de een zegt dat het goed is, de ander dat het slecht is. Ieder weldenkend mens beseft dat het consumeren van teveel alcohol slecht is. Vroeger leerde ik het al van mijn moeder “overal waar te voor staat is niet goed, behalve tevreden”. Drink dus lekker een glaasje wijn (bier, jenever) en laat de onderzoeken links liggen. Iedereen haalt er toch maar uit wat ze willen lezen…

Popularity: 12% [?]

Helaas geen derde drie sterren restaurant in Nederland afgelopen dinsdag, ik gun het Beluga, wie weet wat volgend jaar brengt.

Over het algemeen hecht ik weinig waarde aan dit soort instituten, Michelin en de Gault Millau daargelaten.

Belangrijk is voor mij de hele beleving en ik zal hier in het kort uitleggen waarom. Als voorbeeld mijn eigen bezoek afgelopen april aan Beluga. Het was om mijn verjaardag te vieren en we hebben goed voor gespaard.

Vaak begint de binnenkomst met een screening; wat voor vlees hebben we in de kuip. Dat was totaal niet het geval of in iedergeval niet zichtbaar. Iedereen werd even hartelijk ontvangen alsof je dagelijks op bezoek komt. Hans heet iedereen hartelijk welkom en vertelt in grote lijnen over het menu en de amuses. Zoveel passie, je krijgt het gevoel bij hem thuis te zijn.

Een wijnarrangement met halve glazen voor de chauffeur wordt keurig in prijs naar beneden afgerond. Goede samenstelling, mooie verrassende wijnen en een keurige prijsstelling. Gerechten met een samenstelling die klopt, zowel qua smaak als qua mondgevoel; geniaal!

Met liefde hebben we betaald en met liefde komen we zo snel mogelijk weer terug, dat is voor mij 3 sterren waard! Dit heeft niets met de daadwerkelijke sterren te maken. Tevens kom ik graag bij mijn vaste friettent omdat ze me begroeten bij binnenkomst en fantastische friet bakken, mijn buurtcafe waar ik een snitzel voor 6 euro eet.

Liefde voor je vak, gastvrij zijn en service, het lijkt zo makkelijk…

Popularity: 8% [?]

Eind 1991 begon ik aan mij eerste echte baan in het prestigeuse Hotel de l’Europe in Amsterdam. Ik werd aangenomen en was kort gezegd verantwoordelijk voor het verbruik van het eten en drinken in het hotel. Onderdeel van mijn funktie was onder andere ook de inkoop en de voorraadadministratie van de wijnen.

Hotel de l’Europe beschikt over een geweldige wijnkelder met een fantastische collectie wijnen, veelal afkomstig uit Frankrijk. De wijnkaart in het restaurant bestaat dan ook uit een geweldig boekwerk, met daarin alle wijnen keurig gerangschikt op wijnstreek, jaartal en prijs. Hier maakte ik kennis met de grote franse wijnen die ik alleen nog van naam kende uit de lessen Drankenkennis op de Hotelschool.

De wijnkelder bestaat uit een entree met een voorportaal, met daarachter drie lange gangen met eindeloos veel houten vakken, die veelal gevuld zijn met dezelfde soort wijn. In het voorportaal bevinden zich enkele stenen bogen, waarin enkele kelderschatten liggen opgeslagen. In een van de bogen, midden onder, lag de duurste wijn van de wijnkaart; de Chateau Petrus 1945, die toen zo’n vijfduizend gulden per fles moest kosten. Er waren nog precies drie flessen in voorraad. Een van de allermooiste wijnen ter wereld uit het uitzonderlijk mooie jaar 1945.

Het was zomer 1993. Ik kwam terug van drie weken vakantie, en had een afspraak met de magazijnmeester beneden in het hotel, om te horen hoe het de laatste weken was gegaan. Samen liepen wij door de wijnkelder, en hij vertelde welke wijnen waren binnengekomen en welke er moesten worden bijbesteld. Mijn oog viel op de boog waar altijd de Chateau Petrus 1945 lag, maar … het vak was tot mijn verbazing leeg. “Heb je de Petrus verplaatst?” vroeg ik hem. “Nee hoor”, zei Geert, de magazijnmeester, “ze zijn alle drie verkocht !”.

In de eerste week van mijn vakantie was er een groep Russen in het hotel geweest. De eerste avond dineerden zij in het restaurant Excelsior, behorend bij Hotel de l’Europe. Tot grote vreugde van de sommelier werd de Chateau Petrus 1945 besteld; een hele belevenis voor hem, want dat maak je niet vaak mee ! De tweede avond van hun verblijf in het hotel werd nogmaals dezelfde fles wijn besteld, en dit herhaalde zich ook op avond nummer drie. Op de vierde avond waren dezelfde russische gasten zeer verbolgen dat er geen fles Petrus 1945 meer bleek te zijn, en bestelden daarom maar een andere dure wijn van de wijnkaart.

Het verblijf van de russische gasten in het hotel was zeer goed geweest voor de omzet, maar een van de parels van de wijnkaart was voorgoed uit de kelder verdwenen.

Popularity: 13% [?]

Afgelopen zondag was het zover, voor de eerste keer was mijn vriendin bij een workshop van mij aanwezig. Dit is niet uit onwil, het was er gewoon nog nooit van gekomen. We waren samen bij De Amshoff in Groningen, waar de tweede wijnworkshop van dit jaar plaatsvond.

30 wijnliefhebbers uit Groningen en Kielwindeweer waren weer gekomen om naar mijn verhalen over wijn te luisteren, te genieten van de heerlijke gerechten van Jan bij de wijnen en om wat wijzer te worden in de wondere wereld van de Smaak.

Hoe proef je nu wijn is een kleine basis uitleg die je nooit weg kunt laten, maar voor de verdere invulling van de workshop ben je helemaal vrij. Ik probeer altijd om mijn verhaal te koppelen aan recente zaken van ons blog en de ontwikkelingen in de wijnwereld. Dit doe ik vooral omdat ik niet wil dat mensen twee keer hetzelfde horen, zelf vind ik dit namelijk erg vervelend.

Het beste compliment wat ik kreeg was van iemand die beide workshops had bezocht: Erg leuk, nieuwe verhalen en een goede basis. Missie geslaagd zou je zeggen. Maar mijn belangrijkste feedback moest nog komen, mijn vriendin. Altijd erg scherp en kritisch, nu tevens kort en krachtig: Less is more.

Wat ze aangaf is het volgende: Je praat over een voor jou bekende wereld die voor de gasten zo goed als onbekend is. Mensen kunnen niet zoveel informatie verwerken dus focus je nog meer op de basis. Men onthoud dan veel meer en voor jezelf word het ook makkelijker en overzichtelijker.

Zaterdag gelijk maar testen tijdens een proeverij voor 160 man, al moeilijk genoeg om dat in goede banen te leiden!

Popularity: 13% [?]

Ik had eens een collega die vader werd van een prachtige dochter. Hij wilde graag voor zijn dochter een kistje wijn aanschaffen uit haar geboortejaar, om deze te kunnen drinken op haar 18^e verjaardag, of wellicht bij haar huwelijk. Hij vroeg de sommelier uit het restaurant om raad, want niet elke wijn is geschikt om jaren te laten liggen. Niet iedere wijn wordt hier beter van. Een bewaarwijn is niet per definitie, maar wel meestal een rode wijn. Van rode wijn is namelijk bekend dat bij het ouderen de “tannines” na verloop van tijd een zuurstofverbinding aangaan die als bezinksel worden afgezet in de fles. Dit verklaart dan ook waarom oude rode wijnen minder tannine hebben dan jonge en waarom ze minder rood-blauwe kleurstoffen hebben, en soms zelfs bruine tinten hebben. Klassieke bewaarwijnen bij uitstek zijn wel de Vintage Port en de Bordeaux van de betere Crus Classés.

Maar ik vroeg mij af: hoe zit het mijn geboortejaar, 1968, is dat ook een mooi wijnjaar geweest? Ik wist wel dat 1968 het jaar was van de moord op Martin Luther King en Robert Kennedy, van de Praagse Lente en de studenten- opstanden in Parijs. “Er is nooit een jaar geweest als 1968 en waarschijnlijk komt er nooit meer zo een jaar”, zo begint de Amerikaanse journalist Mark Kurlansky zijn boek onder de titel “1968”. Het jaar waarin alles anders werd. Hij bedoelde hiermee dat de boosheid van vooral jonge mensen tegen de autoritaire praktijken van de naoorlogse periode als een oncontroleerbare brand oversloeg van de ene stad naar de andere.

Maar hoe was de kwaliteit van het wijnjaar 1968 ? Enig speurwerk leverde op dat het weer in 1968 ook nogal onstuimig was. De aanhoudend regenachtige zomer, wat funest is voor de wijndruiven, leverde dunne, magere wijnen op. Dit jaar is dan ook de boeken ingegaan als een erkend slecht wijnjaar, voornamelijk in Frankrijk. Het schijnt dat er alleen in Toscane nog wel een enkele goede Chianti is gemaakt, omdat het weer in Italië beter was. Maar de fransen noemen het “l’année du pisse” of wel “zeikjaar”. Mijn vader zou zeggen; ieder krijgt wat hem toekomt .. Ik vond nog wel een mooi wijnetiket van Mouton Rothschild 1968 ontworpen door Bona Tibertelli.

Popularity: 17% [?]

Online wijn bestellen, steeds meer mensen doen het. Gemakkelijk van huis uit een wijn bestellen en de volgende dag vallen de flessen door de brievenbus. Er zijn tientallen, zo niet honderden zogenaamde webshops, die allemaal hun wijnen aanprijzen. Maar waar moet je zijn voor de beste wijn?

Wijn is niet zoals een camera, boek of cd, daarbij hoeft men enkel te kijken naar de prijs en levertijd. Wijn is echter veel meer smaakafhankelijk; de ene wijn van vijf euro is de ander niet. Wat ik lekker vind, vind de ander weer niet te drinken. Via webshops zijn er twee soorten klanten; de experimentele en de ik-weet-welke-wijn-ik-wil drinker.

Toch proberen webshops er alles aan te doen meer wijn te verkopen. Wat is er dan beter dan de beste te zijn. Zo zijn er op internet ‘de beste Italiaanse wijnen’, ‘de beste wijnwinkel online’ en ‘de beste in Nederland geïmporteerde wijnen’ te vinden. Ikzelf voel me niet echt aangetrokken door deze slogans, het is immers zo nietszeggend.

Op de vraag welke webshop het beste van het internet is, heb ik dan helaas ook geen antwoord. Het is geheel afhankelijk van je smaak en daar schuilt het nadeel van de webshop. Proeven is niet mogelijk, direct bestellen van 12 flessen vaak noodzaak. Zou het niet ideaal zijn alle wijnen op internet te kunnen proeven? Daarom ga ik nog naar de echte wijnwinkel, zo een waar een mens van vlees en bloed je kan adviseren.

Ik zou natuurlijk onze eigen online wijnwinkel aan kunnen prijzen, maar ook daar kan je niet voorproeven. Kiezen uit tien categoriën is het best wat we aan kunnen bieden, wil je meer weten, kom dan maar langs. Ik zal wat voor je inschenken…

Popularity: 11% [?]