Morgen moet ik naar Den Haag. De keuze was met de trein of met de auto. Met de auto ben ik er (hopelijk) sneller, maar de trein levert mij 6 uur reistijd op waarin ik ook nog wat nuttigs kan doen. Dus de keuze was snel gemaakt: ik ga met de trein. Dan hoef ik vanavond niet te werken en zo had ik mooi tijd voor therapeutisch ravioli maken. Niet dat ik aan therapie toe ben, maar het is wel eens lekker om je een uurtje op pasta maken te storten. Kneden, rollen, draaien, vullen en vouwen. Dat werkt voor mij heel ontspannend.

Gerecht en recept via Maaike van Kessel.

Regelmatig ik kijk naar het programma Masterchef. Naast dat ik ontzettend jaloers ben op de baan van John Torode and Gregg Wallace, vraag ik me altijd stiekem af of ik mee zou kunnen doen. Het niveau van de deelnemers varieert enorm. Aan de toppers kan ik niet tippen, maar er zit ook wel eens een deelnemer tussen waarvan ik denk ‘die kan ik hebben!’. Een van de vaardigheden die je bij Masterchef onder de knie moet hebben, is het maken van gerechten van willekeurige ingrediënten die klaar staan. Meestal lukt het mij aardig om vanuit mijn eigen (koel)kast iets in elkaar te draaien. De beperkte mogelijkheden maken dan creatief. Maar naar de supermarkt gaan en daar uit het grote aanbod je eigen combinatie maken, vind ik lastiger. Vaak laat ik mij toch op weg helpen door een recept. Niet om altijd volgens recept te koken, maar wel ter inspiratie. Maar Masterchefskills kun je trainen, lijkt mij. Dus ik heb vandaag geheel zelfstandig in de supermarkt dit gerecht bedacht en het was nog lekker ook.

Een heerlijk vol pastagerecht zoals dit kan wel een mooie verfijnde Chardonnay gebruiken. Deze Casa Silva Colección Chardonnay heeft een subtiele houtlagering genoten. Omdat de wijn naast de fruitigheid voldoende mineraliteit en kruidigheid heeft is dit een ideale combinatie met de geitenkaas en de spinazie. De vettigheid van de wijn sluit mooi aan bij de ravioli’s.

Als je nog nooit eerder zelf ravioli hebt gemaakt, dan kun je hier lezen hoe dat moet.

Deze rare naam voor een tomatensalade heb ik niet zelf verzonnen. De naam is afkomstig van Jamie Oliver, die dit een ‘fantastische’ tomatensalade vindt. Ik moet toegeven dat ik het daar wel mee eens ben. Jamie geeft het advies om verschillende soorten, liefst lokaal gekweekte tomaten te gebruiken. Dit zorgt voor een mooie salade met wat variatie in smaak en textuur.

Gerecht en bereiding via: Maaike van Kessel

Dus ik op zoek naar verschillende soorten tomaten. Mijn kansen achtte ik het grootst bij de biologische groentekraam op de markt. En warempel ze verkochten inderdaad ‘wilde tomaten’. Waarom heten deze tomaten ‘wild’, terwijl ze toch (in kassen) gekweekt worden? Ik vermoed dat het gaat om wilde rassen uit Zuid-Amerika, die niet gecultiveerd zijn. Gecultiveerde tomatenrassen zijn veredeld tot de grote, rode, ronde tomaten, die wij in Nederland goed kennen. Terwijl tomaten van oorsprong in allerlei kleuren en maten voorkomen.

Schrik niet van de grote hoeveelheden zout in dit recept. Het zout wordt gebruikt om het vocht uit de tomaten te trekken. Zo krijgen de tomaten meer smaak. Het meeste zout loopt weg samen met het vocht. Hussel de tomaten een paar keer goed om, dan lukt dit het best.

Een heerlijk fris gerecht  wat door de kruiden toch een goede bite krijgt vraagt om een zelfde soort wijn. De Casa Silva Sauvignon Gris Reserva past hier perfect bij. Een heerlijke frisse wijn van de Sauvignon Gris, verwant aan de Sauvignon Blancdruif. Het fruit produceert echter een hoger suikerniveau dan de Sauvignon Blanc, hetgeen zorgt voor een intenser geuraroma en een rijkere en rondere smaakbeleving van de wijn.

De wijn heeft de frisheid van de Sauvignon Blanc gecombineerd met een heerlijke kruidigheid, een match made in heaven!

Ingrediënten:

| bereidingstijd 10 minuten + 15 minuten wachten | recept voor 4 personen |

• 1 kg rijpe gemengde tomaten • zeezout en peper • snuf oregano • 1 teentje knoflook, geraspt • 1 rode peper, zaden verwijderd en in stukjes • olijfolie • balsamicoazijn • 2 bollen buffelmozzarella • basilicumblaadje

Bereiding:

Snijd de tomaten in stukken. Doe de tomaten in een vergiet en bestrooi ze met ruim zeezout. Hussel de tomaten en bestrooi met nog meer zeezout. Laat de tomaten 15 minuten uitlekken.

Doe de tomaten in een kom en bestrooi met wat zwarte peper en een flinke snuf oregano. Maak een dressing van 1 1/2 el azijn en 4 1/2 el olijfolie, de knoflook en rode peper.

Meng de tomaten met de dressing. Verdeel de tomaten over 4 bordjes. Scheur de bollen mozzarella in grove stukken en verdeel over de bordjes met tomatensalade. Schep nog wat achtergebleven dressing over de mozzarella. Bestrooi met wat blaadjes basilicum. Lekker met knapperig brood.

Recept uit ‘Thuis met Jamie’

Eigenlijk had ik dit recept gister al willen plaatsen, maar ik moest eerst mijn vanille-extract-recept en tips voor het-zelf-maken van vanillesuiker met jullie delen. Vanille-extract en vanillesuiker uit de winkel zijn meestal geconcentreerder van smaak. Mijn maatvoering in dit recept gaat echter uit van home made stuff. Dus ben vooral niet te scheutig met je flesje vanille-extract. Je kunt altijd meer toevoegen, achteraf minderen is lastiger.

Gerecht en bereiding via Maaike van Kessel.

Dit gerecht straalt door haar eenvoud+ fruit, vanille en frisse mascarpone. Daarom een dessertwijn die deze eigenschappen ook heeft; Casa Silva Late Harvest Semillon – Gewurztraminer. Voor deze Casa Silva Semillon – Gewurztraminer Late Harvest heeft men 90% Sémillon, afkomstig van bijna honderd jaar oude wijnstokken, gemengd met 10% Gewurztraminer, waarvan de stokken 32 jaar oud zijn. De geur is indringend en iets geparfumeerd. Bloemen en honing voeren de boventoon. Tevens de frisse geur van citrusfruit en op de achtergrond een zweem van botrytis. Een volle, kruidige dessertwijn met voldoende frisheid, zodat het heerlijk bij dit dessert past.

Deze snelle pasta heeft iets weg van een pasta carbonara. Alleen is deze saus wat luchtiger en frisser, een soort zomervariant. Dit komt door de crème fraîche en het citroensap. In plaats van proscuitto kun je ook stukjes zongedroogde tomaat gebruiken. Dit geeft ook een zoute bite, maar maakt de pasta vegetarisch.

Gerecht en bereiding via Maaike van Kessel.

De ideale combinatie met deze frisse en volle pasta is de Coldridge Chardonnay. Voldoende dikte om bij de romigheid van de pasta overeind te blijven en daarnaast mooie zuren om samen te smelten met het citroensap. Een mooie Chardonnay met veel verfijning en hemels in combinatie met deze linguine.

Ingrediënten:
| bereidingstijd 20 minuten | recept voor 4 personen |
• 350 – 400 g linguine • 90 g prosciutto • 1 el olijfolie • 2 eierdooiers • sap van 1 citroen • 3 el crème fraîche • 1 volle hand Parmezaanse kaas, geraspt • 1 hand basilicumblaadjes • versgemalen peper

Bereiding:

Kook de linguine gaar volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking. Scheur de prosciutto in stukjes. Verwarm de olijfolie in een koekenpan en bak de stukjes prosciutto in een paar minuten knappeprig.

Klop de eierdooiers los met het citroensap en de crème fraîche. Breng het mengsel op smaak met wat versgemalen peper. Roer de Parmezaanse kaas door het mengsel.

Giet de linguine af en bewaar wat kookvocht. Doe de prosciutto, basilicumblaadjes en het eimengsel bij de linguine en schep alles goed om met een tang. Als de saus te dik is, kun je nog wat kookvocht toevoegen. Rasp bij het serveren eventueel nog wat Parmezaanse kaas over de pasta.

Gebaseerd op een recept van BBC GoodFood

Het formeren van deze lasagne verloopt een stuk eenvoudiger dan de huidige kabinetsformatie. Bij een grote meerderheid aan courgette, heeft de courgette ook het eerste recht om de naam aan deze lasagne te geven. De courgette heeft gekozen voor een samenwerking met Quorn gehakt en ricotta, aangevuld met tomaten en de smaakmakers ui en knoflook. Dit heeft geresulteerd in een breed gedragen meerderheidskabinet.

Gerecht en bereiding via Maaike van Kessel.

Dit Italiaans georienteerde gerecht vraagt om een Italiaanse wijn. Uit nieuwsgierigheid naar de combinatie kies ik de Poggio ai Ginepri, gemaakt van Cabernet Sauvignon en Merlot. Deze wijn heeft acht maanden hout gehad en is redelijk heftig. Ik ben benieuwd of de wijn niet te zwaar voor het gerecht is, maar soms moet je een dappere poging wagen. Ik zou het gewoon een keer proberen!

Het koken van mosselen heeft iets paradoxaals. Wanneer ik mosselen klaarmaak, onderwerp ik ze eerst aan een grondige screening. Eerst leg ik ze in koud water in de spoelbak om zand en vies water te verwijderen. Daarna wordt elke mossel gecontroleerd. Is de schelp gebroken? Dan gaat hij weg. Pokken worden met een mes verwijderd en de baard wordt eraf geplukt. Als hij een stukje openstaat, dan moet je nagaan of hij nog leeft. Een tik op het aanrecht, even kietelen met een mes of zelf dichtknijpen en kijken of hij dicht gaat en blijft.

Gerecht en bereiding via Maaike van Kessel.

Als de mossel vervolgens een teken van leven geeft, dan heeft hij de screening doorstaan. En wat is dan de hoofdprijs: levend gekookt worden in een kruidige bouillon en daarna opgepeuzeld worden met of zonder dipsaus. Tja, dat is het lot van een Zeeuwse mossel.

De bereiding die Maaike hanteert is zeer Oosters georienteerd, met cintroengras, kokos, gember en spaanse peper. Bij de “Hollandse” bereiding kies ik altijd voor een wat lichtere wijn, maar in dit geval kan het gerecht een heftige wijn met veel smaak goed weerstaan. De Casa Silva Sauvignon Gris is hierbij een geweldige combinatie. Deze druif zie je niet veel en zij is wat voller van smaak dan Sauvignon Blanc, maar beschikt wel over frisse zuren. Het ronde van de wijn gaat mooi bij de kokos en de peper, terwijl de zuren nodig zijn ter compensatie van limoen en citroengras. Volgens mij is dit een zeer spannende combinatie!

Wat doe je als je op zondagmiddag zin hebt in tortillachips met guacamole? En je hebt wel een avocado in huis, maar geen tortillachips? Je kunt natuurlijk naar het dichtstbijzijnde tankstation rijden of op zoek gaan naar een AH-To-Go. Je kunt ook je voorraadkast in duiken en kijken of je iets anders kan bedenken waar je guacamole mee kunt dippen.

Gerecht en bereiding via Maaike van Kessel.

‘s Middags op een regenachtige dag op de bank met een goede film en deze chips is een feest, maar zeker als je er ook nog feestelijke bubbels bij hebt. Champagne is vrij prijzig, maar deze Bioldo Prosecco is stukken betaalbaarder en heerlijk drinkbaar. Het is een biologische prosecco met een fijne mousse en veel wit fruit in de afdronk. Proost!

Vanochtend bedacht ik ineens dat ik nog een bijdrage moet leveren aan het Foodblog Event van deze maand. Een recept met zalm is de opdracht. Dus ik dacht: “wat zal ik deze week eens met zalm maken?”. Wat ik helemaal over het hoofd heb gezien, is dat ik gister al iets met zalm gemaakt heb. Gerookte zalm is natuurlijk ook zalm! Ik zat nog met zo’n sappige zalmmoot of filet in mijn hoofd. Deze pizza is geïnspireerd op de pizza Zuizza van Da Vinci.

Gerecht en beschrijving via Maaike van Kessel.

Als er een gerecht met zalm is, dan kiezen veel mensen al snel voor Chardonnay. Deze druif levert altijd wat vettige wijnen op, dan goed combineert met het vettige van de zalm. Vandaag een eigenwijze en verrassende keuze, van het huis Casa Silva de Viognier uit de wijngaard Lolol. Deze subtiele wijn heeft veel smaak, is enigszins vettig dankzij een klein beetje hout, maar bovenal, het is een heerlijk glas wijn. Bij deze eenvoudige pizza pakken we geheel tegen de algemene regels in een complexe witte wijn; wedden dat het genieten is!

Sobanoedels zijn gemaakt van boekweitmeel. Boekweitmeel bevat veel magnesium, kalium en fosfor. Het is voedzaam en licht verteerbaar. Sobanoedels worden zowel koud gegeten (zoals in deze salade) als ook warm in hete bouillon. In Japan schijnt het gebruikelijk te zijn om alle dunne noedels ‘soba’ te noemen als tegenhanger van de dikke ‘udon’ noedels.

Gerecht en beschrijving via Maaike van Kessel.

Het combineren van een wijn bij een soep is altijd een grote en moeilijke uitdaging voor een sommelier. Vaak zie je dat zij de wijn pakken welke gedronken wordt bij het voorafgaande of volgende gerecht. Twee vloeistoffen combineren namelijk altijd erg moeilijk. Dat geldt ook bij dit gerecht en ik heb er dan ook lang over na moeten denken. Een rode wijn valt voor mij al snel af, ondanks dat er gewerkt wordt met entrecote. De kippenbouillon en de verschillende kruiden vragen volgens mij om een zeer kruidige witte wijn, eventueel met een klein zoetje ter compensatie van de chili. Daarom vandaag een bijzondere wijn; Thokozani Chenin – Viognier – Chardonnay. Deze wijn is niet al te heftig bij de soep, maar heeft wel genoeg power om niet overschaduwd te worden.

Na het ontpitten van 3,5 kilo morellen is deze snelle pasta wel een uitkomst. Het klontje boter zorgt voor een iets vollere saus. Waarschijnlijk hoef je geen zout toe te voegen aan de saus, want de garnalen geven meestal al behoorlijk wat zout af. In plaats van verse tomaten kun je ook tomatenblokjes uit blik gebruiken. Maar verse tomaten gebruiken in de zomer is toch wel erg lekker.

Gerecht en recept via Maaike van Kessel.

Een wijn uitzoeken bij een gerecht dat veel tomaat bevat is altijd lastig. De pasta geeft het gerecht haar body, maar de smaak komt vooral van de tomaat, de garnalen en de kruiden. Dit Italiaanse gerecht vraagt om een Italiaanse wijn; de Feudo Arancio Pinot Grigio is fris van smaak, maar heeft wel voldoende body en kruidigheid. Ik denk dat dat een goede oplossing is, maar wellicht dat een licht gekoelde rode wijn ook past bij dit heerlijke gerecht.