Wij leven momenteel in roerige tijden. De ene crisis is nog niet begonnen of de volgende dient zich al weer aan. De kredietcrisis, beurscrisis en de economische crisis. Maar wist je dat er ook een echte “wijncrisis” is geweest ? Deze crisis werd veroorzaakt door een klein beestje, namelijk de druifluis, de Phylloxera Vastatrix. Het was normaal gesproken een vrij onschuldig beestje, die leefde op de wijnbladeren van de wijnstok. Maar sommige soorten hielden zich op bij de wortel van de wijnstok waar zij enorme schade konden aanrichten. Zij knaagden aan de wortels en vraten die soms helemaal op. In heel Europa zijn vanaf 1865 vrijwel alle wijngaarden voor een groot gedeelte verwoest door toedoen van de druifluis, waardoor de wijnbouw lange tijd een grote terugval heeft gekend. Op last van de overheid werden toen haastig alle wijnstokken in heel Europa gerooid.
Er werd niet echt een oplossing gevonden voor het probleem met de druifluis. Wel ontdekte men gelukkig dat de druifluis niet voorkwam op noord-amerikaanse wijnstokken. Om de wijnbouw in Europa weer op te kunnen starten zijn toen vanuit Amerika druifluis-bestendige wortelstokken geïmporteerd, waarop men hier europese druivenstokken heeft geënt. Enten heeft als doel om een takje van een plant te laten vergroeien met de wortelstam van een andere plant. En zo werden dus de druivensoorten als Merlot, Pinot Noir en Chardonnay geënt op de nieuwe amerikaanse onderstokken. Het duurde jaren voordat de wijnstokken weer waren aangegroeid en de wijnproduktie weer op gang kwam. Maar zo werd wel de Europese wijnbouw nog op het nippertje gered.
“Echt crisis is het pas wanneer we geen wijn meer hebben, om bij het water te doen” (Gerd de Ley, vlaams schrijver)
Popularity: 11% [?]
Er moest snel een oplossing bedacht worden tegen deze luis, maar niets bleek te helpen. Het laten onderlopen van land, het verbranden van akkers en het inspuiten van stoom in de grond waren tevergeefs. Uiteindelijk werd er toch een oplossing bedacht; het enten van Europese wijnstokken op Amerikaanse wortels. De luis is dan nog altijd aanwezig, maar de wijnstokken zijn resistent tegen de luis. Het enten op Amerikaanse stokken was het ei van Columbus en de wijnbouw in Europa bleef bestaan. Toch is een groot deel van de Europese wijnstokken destijds gestorven, maar gelukkig is er op tijd ingegrepen. Er zijn nog enkele regio’s in Europa (en de rest van de wereld) die dankzij hun specifieke geografische liggen niet geënt hoeven worden op Amerikaanse stokken. Deze ranken vind je voornamelijk in de Provence, sommige gebieden in Portugal en in heel Australië en Chili.
