Op vakantie drink ik de wijn van dat land. Ik wel. Dus ook in Oostenrijk. Dat kan prima, wat zeg ik, daar zitten topwijnen tussen. Ergens in de jaren 80 van de vorige eeuw zijn er wat oneffenheden geweest maar die zijn met keurige Oostenrijkse vlijt weggestreken. Zie nu de topwijnen van bijvoorbeeld Schloss Gobelsburg.

We kennen allemaal de Grüner Veltliner en de Blaufränkischer als de Oostenrijkste druiven van naam. Toch is de Zweigelt de meest aangeplante blauwe druif.

“Zweigelt is een blauwe druif die in 1922 ontwikkeld is door Fritz Zweigelt van het Federale Instituut voor Wijncultuur in Klosterneuburg, Oostenrijk. Het is een kruising van de Blaufränkisch en St. Laurent druiven. Het is de meest voorkomende blauwe druif in Oostenrijk en wordt ook in Hongarije en Canada verbouwd. In 2008 werd in Oostenrijk 6512 hectare van deze druivensoort verbouwd. Zweigelt staat ook bekend Rotburger, Klosterneuburg 71, Zweigeltrebe, en  Blauer Zweigelt.”

Tot zover Wiki.

In de supermarkt een flesje van 6,95 gekocht. Uiteraard van een klooster. Uit Niederösterreich. Stiftskellerei Heiligenkreuz Zweigelt 2008, 13,5 %. Gemaakt door wijnboeren Karl Alphart, Leo Aumann en Erich Polz. Ze doen op zondag ook nog iets met geloof maar dat moet een bijzaak zijn als je deze wijn proeft.

De wijn heeft in de neus bramen en bessen. In de smaak blijkt ook vanille en peper te zitten. Maar hij blijft voornamelijk fruitig. Lichtgekoeld drinken op het balkon met uitzicht over de bergen. Stukje harde kaas erbij en iedereen is stil.

Remy Tolk
www.twitter.com/gastheerschap

P.s. Ook heerlijke rosé gedronken van de Zweigelt.

Schloss Gobelsburg Cuvée Bertrand 2006

Schloss Gobelsburg uit het Kamptal in noord-oost Oostenrijk heeft een lange historie. Sinds 1171 wordt hier al wijn gemaakt. Vele eeuwen hebben de paters hier de dienst uitgemaakt en produceerden wijnen van matige kwaliteit  voor eigen consumptie. Daar kwam in 1996 verandering in toen Michael Moosbrugger aan het roer kwam. In eerste instantie met hulp van grootheid Willy Brundlmayer, maar inmiddels volledig op eigen kracht. Het wijndomein behoort nu al jaren tot de allerbeste van Oostenrijk en heeft al vele prijzen mogen ontvangen.

Ondanks dat er voornamelijk witte wijn wordt geproduceerd (uiteraard van de Gruner Veltliner en een beetje Riesling) heb ik hier een rode voor me staan. De wijn is gemaakt van 60% Pinot Noir, 30% St. Laurent (familie van de Blauburgunder) en 10% Merlot. De druivenstokken van maximaal 30 jaar oud staan op een ondergrond van loss en leem. De gisting gebeurt traditioneel in open gistkuipen en daarna gaat de wijn op eikenhout, lokaal eikenhout wel te verstaan, voor de duur van 20 maanden.

De wijn heeft een prachtige helderrode kleur. Hij is 15 graden, precies goed! Een bouquet van kersen en kruiden komt mijn kant op. Precies wat je van Pinot Noir verwacht. De smaak geeft nog veel meer prijs: zuren, een klein bittertje in de afdronk, de kersen komen terug en wat tannine. Er gebeurt van alles in je mond. Heerlijk!  Inmiddels wat warmer geworden lijkt er ook meer rood rijp fruit te komen.

Michael Moosbrugger is niet alleen een zeer goede wijnboer, hij is ook nog een aardig mens. Ik heb een aantal jaar terug wat mailcontact met hem onderhouden toen ik aanvullende info vroeg over een Gruner Veltliner (type Lamm) die ik gebruikte in een wijn-spijs wedstrijd. Hij is erg geïnteresseerd in de mensen die zijn wijn kopen. Ook de geschiedenis houdt hij in ere; de naam Bertrand komt van de  pater die van 1958 tot  1980 het wijngoed bestierde. Al met al een prima wijnhuis dat wordt vergeleken met de Bourgogne stijl. Ik durf te stellen dat menig Bourgogne boer jaloers zou zijn op zulke wijnen.

De wijn is te koop bij Wijnimport J.Bart (Johan Snethlage dank voor de info) en kost ongeveer € 15,00.

Remy Tolk

Iedereen heeft weleens gehoord van het wijnschandaal in Oostenrijk in de jaren ’80. Dit was catastrofaal voor de export van de Oostenrijkse wijnen, jarenlang is er bijna geen fles de grens over gegaan. Er waren inderdaad wijnhuizen waarbij het geen zuivere koffie/wijn was, maar lang niet iedere producent heeft zich schuldig gemaakt aan de zogenaamde ruitenwisservloeistof. Wat blijkt is dat reputatie van een wijnland extreem belangrijk is voor de verkoop van wijn. Frankrijk heeft de reputatie prachtige wijn te leveren, Zuid Afrika goedkope wijn en Amerika de heftigste wijn.

Mensen maken vaak een keus op basis van reputatie van wijnlanden. Nu is er nieuw schandaal, Hongarije moet vrezen voor haar reputatie. Eerder hebben we het op dit blog gehad over de continu beter wordenden Hongaarse wijnen, maar nu gooit Vincze Béla roet in het eten. De Hongaarse autoriteiten hebben hem beschuldigd van ‘irregulariteiten’, in dit geval het toevoegen van glycerine (ja, Oostenrijk doemt op). Daarnaast zou hou gesjoemeld hebben met certificaten van de Appelatie Eger.

Hij probeert zich nog te verdedigen, maar de Hongaarse reputatie is al geschaad. De wijnen uit dit schitterende land stonden al niet bekend als topwijnen, maar nu vrees ik dat het marginale aandeel verder terug zal lopen. Dat is erg jammer, want de Hongaren kunnen echt wel een fatsoenlijk glas wijn maken. De kans bestaat dat deze wijnen goedkoper zullen worden in de nabije toekomst, dus let op! Minder geld voor hetzelfde glas wijn betekent een hogere prijs-kwaliteitverhouding. Ik ga dus snel meer Hongaars drinken, u ook?

De Grüner veltliner is de meest aangeplante druivensoort in Oostenrijk. De kwaliteit van de wijnen neemt nog dagelijks toe en dat is hard nodig om het imago uit de jaren ‘80 te veranderen. In 1985 kwam een schandaal aan het licht, dat gezorgd heeft voor een drastische vermindering van het aantal geëxporteerde flessen. Destijds was er een grote vraag naar zoete witte wijnen, voornamelijk uit Duitsland. Omdat de vraag groter was dan het aanbod zijn er veel nieuwe producenten geweest die daarop insprongen. Het klimaat in Oostenrijk is echter niet perfect voor de productie van zoete witte wijnen en daarom was het nodig om de wijn tegen de regels in te zoeten met diethyleen glycol, dat ook in antivries voorkomt. Toen dit aan het licht kwam zijn vele producenten failliet gegaan en ook de goeden ondervonden veel hinder van dit schandaal.

Een zuivere Grüner Veltliner is zeer de moeite waard. Zij levert altijd zeer frisse wijnen, die veelal tonen hebben van mineralen, groene appels en citrus. Tevens is zij enigszins vettig, dat in combinatie met de frisse zuren ideaal is voor combinaties met gerechten. Deze druif laat zich met veel gerechten combineren, hetgeen vaak terug te zien is in de grote restaurants. Sommeliers houden daarom van deze druif. Probeer eens een Grüner Veltliner, bijvoorbeeld die van Mullner of Steiniger.